Ateş Serbest-2026: Türk savunma gücünün değişen çehresi

Ateş Serbest-2026 Tatbikatı, Türk Silahlı Kuv-vetleri’nin ateş gücü ile millî savunma sanayiinin geliştirdiği sistemleri müşterek harekât düzeninde bir araya getirdi. Ankara’nın Polatlı ilçesindeki General Nahit Şenoğul Atış ve Tatbikat Bölgesi’nde 13 Ekim’de düzenlenen Seçkin Gözlemci Günü’nde Kara, Deniz, Hava ve Özel Kuvvetler unsurları eş güdüm içinde görev yaptı. Tanıtılan 104 silah ve sistemden 93’ü atış faaliyetlerinde kullanılırken 53 silah, sistem ve uygulama Ateş Serbest kapsamında ilk kez yer aldı. Keşif, hedef tespiti, komuta-kontrol ve ateş desteğinin bütünleşik bir harekât düzeninde yürütülmesi, tatbikatın ayırt edici yönünü oluşturdu.

KOMUTA-KONTROL-GÜVENLİ HABERLEŞME

Bu işleyiş komuta, kontrol ve güvenli haberleşmeye dayanıyordu. ASELSAN’ın KOCATEPE Muharebe Sahası Yönetim Sistemi birlikler arasında eş güdümü sağladı; ADOP, hedef tespitinden ateş idaresine uzanan süreci destekledi. ARTNET, veri, görüntü ve radar bilgilerini karargâha aktardı. ARTSOFT MAESTRO bu bilgileri ortak taktik resimde birleştirirken IDENTA ve QCRYPT, bilgi ve haberleşme güvenliğine katkıda bulundu. Modern muharebede menzil ve ateş gücü, bilginin güvenilirliği ve kararın sahaya aktarılma hızıyla birlikte değer kazanır.

Kara ateş desteğinde FIRTINA, BORAN ve PANTER öne çıktı. MKE’nin MPT-55 ve MPT-76 piyade tüfekleri ile keskin nişancı silahları, farklı görev ihtiyaçlarına yönelik millî ürün çeşitliliğini yansıttı. ROKETSAN’ın KARAOK sistemi, zırhlı hedeflere karşı geliştirilen güdümlü silah kabiliyetini temsil etti. Sergi alanında ALPAY-2 insansız mayınlı alan geçit açma sistemi, DAĞHAN hibrit zırhlı araç, KÖSTEBEK yer altı patlayıcı tespit sistemi ve DENİZHAN millî deniz topu tanıtıldı. Bu tablo, millî üretimin ateş desteğiyle sınırlı kalmadığını, mayınla mücadele ve deniz topçuluğunu da kapsadığını gösterdi.

İnsansız sistemlerde öne çıkan gelişme, araçların sürü hâlinde sevk ve idare edilebilmesiydi. Baykar’ın beş K2 Kamikaze İHA’sı, 20 SİVRİSİNEK akıllı dolanan mühimmatın koordinasyonunu sağladı. Sürüden ayrılan 10 SİVRİSİNEK, belirlenen hedefleri eş zamanlı salvo dalışla vurdu. STM’nin 20 KARGU vurucu İHA’sı ise tek operatör kontrolünde hedef bölgesine ilerledi; 10’ar araçlık iki gruba ayrılarak eş zamanlı saldırı gerçekleştirdi. Bu gösterimlerin askerî değeri, farklı insansız unsurların ortak görev planı ve belirlenmiş angajman zamanlamasıyla kullanılabilmesinde yatmaktadır.

ÇOK KATMANLI HAVA SAVUNMA SİSTEMİ: ÇELİK KUBBE

Hava unsurları, keşif ve hedef tespitini hassas taarruzla aynı faaliyet içinde birleştirdi. Bayraktar KALKAN DİHA, tatbikatta ilk kez kullanılan BG-180 3E elektro-optik sistemiyle hedef takibi yaptı; Bayraktar TB2’den ateşlenen KEMANKEŞ 1 mini seyir füzesi hedefini vurdu. İki Bayraktar AKINCI’dan biri TEBER, TOLUN, MAM-L TV ve MAM-T mühimmatlarıyla hassas taarruz icra ederken diğeri MURAD AESA radarıyla hava ve kara hedeflerini tespit etti. F-16’lar ile ATAK helikopterleri hava ateş desteğine katıldı. STM’nin BOYGA’sı 81 milimetrelik mühimmat bıraktı; TUSAŞ’ın AYAZ, SÜPER ŞİMŞEK ve ŞİMŞEK K jet İHA’ları harp başlıklı uçuşlarla hedefleri vurdu. HAVELSAN’ın BULUT İHA’sı keşif ve hedef işaretleme, BARKAN insansız kara aracı ise 12,7 milimetrelik silahıyla ateş desteği görevini yerine getirdi.

Hava savunmasında ÇELİK KUBBE’nin çok katmanlı yaklaşımı öne çıktı. KORKUT namlulu hava savunma sistemi ve GÖKALP önleyici İHA, fiziksel müdahale seçeneklerini; GÖKBERK lazer sistemi, EJDERHA yüksek güçlü elektromanyetik sistemi ve İHTAR ise farklı karşı tedbir yöntemlerini sergiledi. KALKAN-II ve AURA radarları hedef tespitine, ANTIDOT podu elektronik keşfe katkı sağladı. MKE’nin TOLGA yakın hava savunma sistemine entegre 20 kilovatlık fiber lazer, 760 metre uzaktaki dron hedefini imha etti. ROKETSAN’ın ALKA sistemi lazer ve elektromanyetik karıştırma yöntemlerini bir arada sunarken ASELSAN’ın MİLKED ve MİLKAR aileleri elektronik destek ve taarruz kabiliyetleriyle yer aldı. Küçük hava tehditlerine karşı etkin koruma, kinetik önleme ile elektronik ve yönlendirilmiş enerji yöntemlerinin birlikte değerlendirilmesini gerektirir.

SAVUNMA KAPASİTEMİZ GENİŞ BİR ÜRETİM VE TEKNOLOJİ ALTYAPISINA DAYANIYOR

TÜBİTAK’ın sergilediği projeler, araştırma ve geliştirme çalışmalarının kapsamını gösterdi. SAGE’nin ramjet motorlu GÖKHAN, görüş ötesi GÖKDOĞAN ve görüş içi BOZDOĞAN füzeleri, hava-hava muharebesinde farklı menzil ve güdüm ihtiyaçlarına yönelik çalışmaları yansıttı. GÖKÇE güdüm kiti, KUZGUN mühimmat ailesi ile BOZOK ve KAYI serisi hassas hava-yer görevlerine yönelik çözümler arasında yer aldı. BİLGEM, EDPOD-K, KORU ve OCİT-S ile elektronik destek ve tespit; ELÇİ ve GEÇİT ile güvenli haberleşme alanındaki ürünlerini tanıttı. Marmara Araştırma Merkezi’nin dayanıklı gıda, sağlık ve enerji projeleri ise uzun süreli harekâtta personelin korunması ve ikmal güvencesinin önemini vurguladı.

ASELSAN, ROKETSAN, Baykar, TUSAŞ, STM, HAVELSAN, MKE ve TÜBİTAK’ın katkıları, Türkiye’nin savunma kapasitesinin tek tek platformlardan daha geniş bir üretim ve teknoloji altyapısına dayandığını göstermektedir. Millî sistemlerin geliştirilmesi ve modernizasyonu, harekât serbestisini destekler. Savunma Sanayii Başkanlığı’nın 2025 faaliyet raporuna göre savunma ve havacılık ihracatı, hizmetler dâhil 10,054 milyar dolara ulaşmıştır. Azerbaycan ve Katar’dan üst düzey askerî temsilcilerin tatbikatı izlemesi, faaliyete savunma diplomasisi boyutu kattı.

Türkiye’nin jeostratejik konumu, Karadeniz’den Ege ve Doğu Akdeniz’e, Kafkasya’dan Orta Doğu’ya uzanan farklı güvenlik riskleri karşısında çok katmanlı savunma hazırlığını zorunlu kılıyor. Bölgesel çatışmalar, değişen tehdit biçimleri ve deniz yetki alanlarına ilişkin uyuşmazlıklar, askerî kabiliyetlerin sürekli geliştirilmesini ve millî teknolojilerle desteklenmesini gerektiriyor. Ateş Serbest-2026, bu doğrultuda ulaşılan seviyeyi ortaya koyarken savunma sanayiindeki gelişmelerin asıl stratejik karşılığının caydırıcılıkta belirginleştiğini gösterdi. Türkiye açısından savunma sanayiindeki ilerlemenin nihai stratejik değeri, gerektiğinde güç kullanabilme yeteneğini, güç kullanımına başvurmadan hak ve menfaatlerini koruyabilecek bir caydırıcılığa dönüştürebilmesidir.